De actie van de “Vegan Strike Group” tijdens het CHIO Rotterdam zorgt bij velen voor gefronste wenkbrauwen. Ze wilden het dierenwelzijn in de paardensport aan de kaak stellen. Ik ben het absoluut niet eens met de manier waarop ze ineens de ring in rennen. Op zo’n moment breng je ruiter en paard in gevaar. Ik vind het dan ook niet echt een toonbeeld van besef van dierenwelzijn, maar dit terzijde…

Stof tot nadenken

De verstoring van het parcours van Marc Houtzager moet ons, als paardensector, echter wel extra aan het denken zetten. Deze week was er al eerder aandacht voor paardensport en de meningen daarover in o.a. NRC Next. De ingezonden brief van Sarah Pesie is erg sterk. Het is zo dat we nu veel meer weten over stress en pijn bij paarden dan pakweg 25 jaar geleden. Wat we toen acceptabel vonden en waarover we toen niet eens nadachten, kan én mag nu niet meer geaccepteerd worden.

De gezichtsuitdrukking van het paard

Door heel waardevol onderzoek naar gezichtsuitdrukkingen van paarden, weten we ondertussen dat we veel af kunnen lezen aan het paardenhoofd. De hoek van de ogen, de stand van de oren en de neusgaten vertellen ons heel veel. Daar moeten we dus wat mee doen en het is aan ons (dierenartsen en andere professionals in de paardensector) om te zorgen voor bewustwording bij ruiters en publiek. Een open mond bij het paard tijdens een wedstrijd (of thuis) is bijvoorbeeld echt niet oké. Dat moeten we niet meer willen zien en dat zou ook niet beloond mogen worden met hoge scores. Een sterfgeval na een endurance-wedstrijd zoals laatst, is volstrekt onacceptabel. Helaas staat dat geval niet op zichzelf en gebeuren er vaker dit soort vreselijke dingen.

Onbewust leed

Ik geloof oprecht dat niemand zijn paard moedwillig stress of pijn toebrengt en ik denk dan ook dat het nu vaak onbewust gebeurt. Een topsporter wil samen met zijn paard presteren en niet ten koste van het paard. Helaas gaat dit nu soms onbedoeld mis. Er wordt wel eens gezegd dat als een paard het niet zou willen, hij het dan niet zou doen. Dit is helaas echt niet zo. Gedragskundigen kunnen je daar nog veel meer over vertellen, maar er zijn genoeg paarden die zich neerleggen bij de pijn en de druk. Dit wordt “learned helplessness” genoemd. Met dwang kan er dus wel degelijk veel afgedwongen worden bij een paard. Ik zeg niet dat alles in de paardensport onder dwang gebeurt, dat bedoel ik zeker niet. Maar het gebeurt wél.

Regels

De bloedregel is inderdaad een druppel op een gloeiende plaat, zoals Sarah Pesie zegt in haar ingezonden brief. Het ís zo dat er al lang sprake is van pijn voordat er überhaupt een druppel bloed of een kapotte mondhoek aan te pas komt. Ik vind het echter wel goed dat de regel er is en het zou wat mij betreft nog verder mogen gaan. Er moet meer op stress- en pijnsignalen bij paarden gelet worden, zodat niet alleen het publiek geniet, maar ook de paarden!

Download mijn gratis e-book

Ik ga akkoord met de Privacy Policy

Ik ga akkoord met het ontvangen van e-mails met betrekking tot dit e-book

Download gelukt! Je ontvangt een e-mail met daarin de link naar mijn e-book. Check je spam wanneer je niets ontvangt!