Dit keer een persoonlijk blog in plaats van informatie of mijn mening over iets in de paardenwereld. Waarom? Omdat ik heel regelmatig de vraag krijg waarom ik niet meer als “gewoon” dierenarts werk en ik voor deze richting heb gekozen? Daarom schrijf ik nu maar eens op hoe dat zo gekomen is.

Studie

In 2001 ben ik in Utrecht begonnen aan de studie Diergeneeskunde. Het was een mooie tijd en ik heb echt met volle teugen genoten van de studie en het studentenleven. Nadat ik in 2005 de doctoraalfase had afgerond, had ik een wachttijd van een aantal maanden voordat ik aan de co-schappen mocht beginnen. Via familie in Australië belandde ik voor een stage in een klein stadje zo’n 2 uur boven Sydney. Ik liep een maand mee in een dierenartsenpraktijk. 1 van de dierenartsen daar was ook werkzaam als veterinair chiropractor. Ik vond de resultaten en het werk zo gaaf, daar wilde ik meer van weten. In Europa werd er toen nog niet zo lang een opleiding tot chiropractor voor dieren aangeboden. Op dat moment werd deze alleen gegeven in Duitsland. De ingangseis was dat je dierenarts of humaan chiropractor moest zijn. Ik moest dus nog even wachten met de scholing, maar in 2007 mocht ik dan toch starten. Omdat ik mijn studie zou afronden tijdens de opleiding in Duitsland, mocht ik bij uitzondering al beginnen vóórdat ik dierenarts was.

Het was toen mijn idee om uiteindelijk als dierenarts aan de slag te gaan en de chiropractie “erbij” te doen. Dat liep allemaal wat anders.

Mijn eerste baan en verder verloop…

In mei 2008 reisde ik af naar de Verenigde Arabische Emiraten om daar een internship te doen bij Sharjah Equine Hospital. Mijn eerste echte baan was een feit! In de gespecialiseerde paardenkliniek werkte ik als algemeen paardenarts en was het vooral de bedoeling dat ik zoveel mogelijk zou leren van de specialisten. Ik heb daar ook van alles geleerd (niet alleen qua vak) en ik kan werkelijk een boek schrijven over wat ik daar heb meegemaakt. Fysiek gezien liep het wat minder. Ik kreeg vrij serieuze rugklachten. Die had ik al af en aan vanaf mijn 16e, maar daar werd het behoorlijk heftig. Met vrij zware pijnstillers die daar overal vrij verkrijgbaar waren, heb ik mijn tijd daar volbracht.

Na thuiskomst lag ik al binnen 2 dagen plat met een hernia en kon ik alleen nog maar kruipen. Dat deed mentaal even zeer en nadat er ook nog problemen werden gediagnosticeerd aan mijn SI-gewrichten, moest ik serieus gaan nadenken wat ik wilde qua werk. Ik trok met name de nachtdiensten en de soms onmogelijke werkhoudingen slecht. Aangezien ik de titel “veterinair chiropractor” al op zak had, heb ik toen besloten me daarop te richten. Op die manier kon ik toch bezig blijven met mijn vakgebied, maar kon ik wel mijn eigen tijd indelen en beter de regie houden over mijn eigen werkzaamheden.

Ook nu, met een jong gezin thuis, is dit voor mij ideaal. Ik kan mijn werk plannen op de tijden dat het ons het beste past. Soms is het wel eens lastig, want als 1 van de kinderen ziek is op een werkdag, moet de complete agenda omgegooid worden. Dan heb ik geen collega die voor me kan inspringen, maar dit probleem is waarschijnlijk herkenbaar voor elke buiten de deur werkende ouder.

Ik vind dat chiropractie een erg mooi vakgebied is met heel mooie resultaten. Zeker de combinatie met acupunctuur is voor mij heel waardevol gebleken. Op de dagen dat ik bij Dier-N-artsen of bij Dierenkliniek Meerkerk werk, ben ik toch nog betrokken bij het “andere” dierenartsenwerk en is het erg fijn om gebruik te kunnen maken van alle diagnostische mogelijkheden.

Mijn oorspronkelijke plan uit 2008 is dus niet haalbaar gebleken, maar ik ben achteraf erg blij dat het zo gelopen is. Het werk, de resultaten, het contact met de eigenaren, de rol die ik speel bij het behalen van successen; ik had het niet anders gewild!

Download mijn gratis e-book

Ik ga akkoord met de Privacy Policy

Ik ga akkoord met het ontvangen van e-mails met betrekking tot dit e-book

Download gelukt! Je ontvangt een e-mail met daarin de link naar mijn e-book. Check je spam wanneer je niets ontvangt!